Skip navigation

Monthly Archives: Ιουνίου 2012

Υπάρχει κανείς εδώ; Φωνή βοώντος εν Εκβατάνοις…Και καλά οι αναγνώστες – αυτοί φεύγουν σαν τα πουλιά όταν δε βρίσκουν πια σποράκια δίπλα στο νερόλακκο. Αλλά πού πήγαν οι συνεργάτες ; Στους (εναπομείναντες) αναγνώστες οφείλονται εξηγήσεις. Όχι, όχι οι συνεργάτες δεν πήδηξαν ομαδικά από τα τείχη της πόλεως, ούτε μετανάστευσαν σε άλλους τροπικούς. Ζουν πάντοτε ανάμεσά μας, τρώνε τα νύχια τους στα μποτιλιαρίσματα, αποφασίζουν σταθερά να κόψουν το τσιγάρο, ψάχνουν ευκαιρίες στο e-bay, ζυγίζονται το βράδυ μετά το μπάνιο τους και μέχρι το πρωί έχουν ξεχάσει την ένδειξη της ζυγαριάς. Κοντολογίς, τίποτα δεν άλλαξε δραματικά στη ζωή τους- μόνο μερικές αναλογίες: γραμμάρια πόθου ή απελπισίας, εκατοστά διάψευσης ή επιβεβαίωσης. Δεν ζορίστηκαν μέσα στην εθνική κατάθλιψη βλέποντας «επαγγελματίες» πολιτικούς να συνευρίσκονται μέσα σε άδεια γραφεία με εμφιαλωμένα νεράκια μόνο και μόνο για να ανταλλάξουν χειραψίες και να φωτογραφηθούν;  Ασφαλώς, τι λέμε τώρα… Δεν έχασαν ή δεν απειλούνται να χάσουν τη δουλειά τους; Nαι και στα δύο. Δεν στάθηκαν μπροστά σ’ ένα ATM αναλογιζόμενοι αν πρέπει να στραγγίσουν σταδιακά τις (όποιες) καταθέσεις τους, μετατρέποντας το σπίτι τους σε σπίτι του θείου Όλαφ από τη «σειρά των ατυχών περιστατικών»; Αν και δυσνόητη η ερώτηση (έτσι όπως τη συνέταξα), ναι, και πάλι ναι.

Για να διαβάσετε τη συνέχεια και όλο το περιοδικό, πατήστε το σύνδεσμο:

ΕΚΒΑΤΑΝΑ09

Advertisements